donderdag 1 september 2016

DE HUISMEESTER








































Een nieuwe tijd voor Oosterhouw. Wilbert van de Kamp gaat de komende tijd op het huis passen als Klaas en ik in Amsterdam gaan wonen.

Wilbert is al eerder als co-gastheer verbonden geweest met Oosterhouw: zie de blogs Vooroorlogs eten en eten als ritueel. En de afgelopen twee jaar kwam hij langs met de studenten op het openingsweekeinde van de Youth Food Academy. Hij zal met nieuwe plannen jongeren naar Oosterhouw weten te trekken vanuit het verhaal van C.O. Jellema, Klaas en het land.

Eigenlijk zouden we al vanaf vandaag weg zijn, maar een vloer die geïsoleerd moet worden in de verdieping van Klaas heeft de verhuizng vertraagd.

Best goed want er is een boel over te dragen. De pauwen, de hond, de vele eigenaardigheden van het huis.

De tuin blijft in handen van Christian Kolk. De hagen zullen hun vorm behouden wat er ook gebeurd! Dat is goed want Wilbert wil de ontvangsten doorzetten die we al die jaren met plezier hebben gedaan. Misschien met wat meer nadruk op eten en het omliggende land.

Want hij verbindt al jaren verhalen over mensen met verhalen over voedsel. Als schrijver bij Munches, als presentator bij Als Warme Broodjes en als initiatiefnemer van Appelkruimel&Fris

Ik heb de zaailing van een eik uit Hokkaido die dit jaar voor het eerst een enorme groeistuip kreeg in een zachte boog vastgezet voor die verhout. Voor de toekomst.



maandag 2 mei 2016

EEN NIEUW PLAN


















x





Close reading op Oosterhouw. In plaats van met de pakken neer te zitten over de vernielingen gaan we door met mooie dingen.

De one-on-one academy loopt goed nu ik meer in Amsterdam ben. Met een mimeschool student ga ik een jaar lang bewegen langs alles wat hem raakt. Zijn katholieke roots leggen naast de Zen weg. Met Jo Beckers hebben we vier dagen lang woord voor woord de bedevaartpsalmen bekeken. Bevrijding, weerstand, begrip.


Ik laat hem zien hoe ik mijn monnikenweg integreer in het dagelijkse leven en in het werk. Het zit hem in vouwen, wassen, tellen, kijken,  maken. 


Zo komen er steeds meer jongeren naar Oosterhouw.


Tegelijkertijd gaan we steeds losser om met al het mooie hier. Als er geen steun komt voor de schade dan laten we het allemaal los.


We gaan bewegen net als de ik-figuur in de psalm en laten het huis achter.


Huren een huis in de stad.

Zoeken een jonge huisbewaarder.

donderdag 31 maart 2016

DORPSJEUGD VERWOEST ORANGERIE



































De Paasdagen stonden in het teken van vernielingen. Terreur in het groot in Brussel. Terreur in het klein in eigen huis. Jongeren hebben de orangerie aan diggelen geslagen. Klaas betrapte ze terwijl ze de voorzijde aan het bewerken waren. Die is nu half vernield. De achterzijdes zijn geheel kapot. Ook de kweekbedden uit elkaar geslagen. De vijver en de beplanting rondom vol glas.


Ik heb er geen woorden voor.

vrijdag 25 maart 2016

LIBER AMICI



Gisteren met Jo Beckers een plan gemaakt voor een intensieve leeservaring voor leken en kenners. Hij was mijn exegeseleraar in het klooster in Vaals waar hij mij en de andere novicen inwijdde in De Lectio Divina, een close reading methode vanuit de monastieke traditie. We noemen het aanbod het klein heelal.Het kan in de context van een stad, het land of in het klooster.

Ik gebruik die speciale manier van lezen ook in het begeleidingstraject van de one-student-academy die ik opgezet heb vanuit stichting liber amici. Zo gebruik ik fragmenten van mijn kloosterervaring in het leven buiten die gesloten wereld. 


Foto boven door Annemarie van Buuren van mijn nieuwe plek in Amsterdam voor het decor van de Freudjes. Foto beneden door mijn vriend in het klooster broeder Han.



zaterdag 19 december 2015

VANUIT AMSTERDAM













































Het versteende hout ligt op het lakwerk en de kantoortafel van mijn nieuwe plek - Oosterhouw als eiland afgebakend: Judasoren, pauwen, Bosie, de kleedjes, de volte, het vele - mijn leven spiegelt in het gepolijste oppervlak.

De reis naar Bali, waar alle vruchten en dieren anders zijn. 

Hier deel ik het huis van Germaine Kruip. Licht en nauwelijks ingericht. Plek voor alleen zijn. Stilte.

Straks komt Klaas.

maandag 21 september 2015

THE FALL





































Het is nu twee jaar geleden dat de Treurwilg viel in een najaarsstorm. Op de eerste blog is goed te zien hoe imposant die in 20 jaar was geworden. 

We hebben hem als een design swamp bijgewerkt en elk jaar bijgesnoeid tot een nieuwe vista naar de lange as en de boomgaard.

Wat een overlevingskracht.

Ik ben na een maand rust opgestaan. Eindeloos series gekeken en verzorgd door Klaas. Beschuit met perfect gekookte halfzachte eitjes.

The Fall is intrigerend. Mysogynie en sympathie voor wie slecht doet.

Door de ramen zie ik het begin van de herfst.